|رویکردی عصب‌شناختی به خاموش‌کردن خودگویی منفی در زنان| در دنیای مردسالار، زن‌بودن واقعاً دشوار و طاقت‌فرساست؛ زیرا زنان با توجه به ظاهرشان، حرفی که می‌زنند و کاری که می‌کنند قضاوت می‌شوند. آن‌ها برای سازگارشدن و مراقبت از آدم‌های زندگی‌شان، خود را تغییر می‌دهند. زمانی که حس می‌کنند به‌اندازه‌ی کافی خوب نبوده‌اند، خود را سرزنش می‌کنند و برای اصلاح خویش می‌کوشند. افکار زنان از جریان عظیم کارهایی که باید انجام شود، خودانتقادی و ترس‌های وجودی تشکیل شده است. امروزه علم تا جایی پیشرفت کرده که می‌دانیم چرا زنان تااین‌حد به خود سخت می‌گیرند، این افکار از کجا می‌آیند، چرا گرفتارشان می‌شویم و چگونه می‌توانیم از شر آن‌ها خلاص شویم. ذهن نامهربان، راهنمایی کاربردی برای درک و آرام‌کردن صدای بی‌وقفه‌ی خودتردیدی است. اگر به دوروبرمان نگاه کنیم، از حجم وراجی‌های شبکه‌ی حالت پیش‌فرض (DMN) شگفت‌زده می‌شویم. این صدا همه‌جا هست و نه‌تنها مسئول درد و رنج شخصی ما، که مسئول درد و رنج جهانی است. ما اجازه داده‌ایم این صدای خودکار، منفی و ترس‌محور، زندگی‌مان را اداره کند چون از دوران ماقبل تاریخ این‌گونه تنظیم شده‌ایم. صدایی که ما را از هم جدا و ما و دیگران را در ذهن‌مان تحقیر می‌کند بین همه‌ی ما مشترک است. غلبه بر مخرب‌ترین تمایلات، مسئله‌ای است که به «ما» مربوط است، نه به «من». وقت آن رسیده که همگی این صدا را آن‌طور که واقعاً هست بشناسیم و آن را مردود بشماریم. از جایگاه ترس، کمبود، بی‌ارزشی و خودمتهم‌سازی خارج شویم و خود حقیقی‌مان را نشان دهیم. بتسی هولمبرگ دارای دکترای روانشناسی از دانشگاه دوک و نویسنده‌ای است متخصص در زمینه‌ی بیش‌اندیشی و خودگویی منفی. مقاله‌هایش در مجله‌های علمی و برنامه‌هایش در رادیو، تلویزیون و پادکست‌ها پرطرف‌دار است. در زمینه‌های حساسیت‌زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد (EMDR)، درمان‌های رفتاری‌شناختی و رفتاردرمانی دیالکتیکی نیز آموزش دیده است.
