ما همه، نوزادان را نگهداشتیم و سرشان را به آرامی در دست گرفتیم تا بتوانیم موقعیت صحیح سر را حفظ کنیم. حتی یک ماه یا بیشتر پس از تولّد، بسیاری از نوزادان ممکن است نیاز به حمایت از دست برای کمبود قدرت عضلانی و کنترل گردن خود داشته باشند.
با این حال، در ماه دوم زندگی پس از تولّد، نوزادان بهطور معمول به اندازه کافی قدرت عضلات گردن و بالا نگهداشتن سر به صورت قائم را به دست میآوردند. بسیاری از کارشناسان این موضوع را، اولین نمایانگر حرکتی مهم در فرآیند رشد حرکتی اطفال میدانند. پس از دو یا سه ماه زندگی، نوزادان معمولاً میتوانند در حالی که در وضعیت دمر بر روی زمین قرار گرفته اند سر خود را از سمتی به سمت دیگر بچرخانند (فرانکنبورگ، دودس، فندل، کازوک، و کوهرس، ۱۹۹۲). از 5 ماه بعد از تولد اطفال میتوانند سرخود را از حالتی که به شکل طاق باز خوابیدهاند بلند کنند.
این پیشرفتهای معمول و پیشبینی شده در کنترل سر فقط یک نمونه از رشد حرکتی انسان است. عملکرد حرکتی انسان یکی از جنبههای اساسی سیستم حسی-حرکتی است. سؤالات بسیاری برای محققان در زمینه علوم حرکتی و دیگر زمینهها مانند علوم اعصاب، روانشناسی، فیزیولوژی، تعلیم و تربیت، طب اطفال و پزشکان جذاب میباشد.
بهعنوان مثال، چگونه انسانها حرکات را یاد گرفته و کنترل میکنند؟
با توجه به اینکه انسانها، عملکرد حرکتی در دوران کودکی را به وسیله عملکرد تجارب غنی شده یا بلوغ بهبود میبخشند، مطالعات رشدی در مورد عملکرد حرکتی، ما را از مهارتهای ادراکی-حرکتی آگاه میسازد (توماس ، یان و استلماچ ، 2000 ؛ یان ، توماس ، استلماچ و توماس ، 2000 ؛ زلازو ، کریک ، و بوث ، 2004).
یک رویکرد رشدی میتواند به سؤالاتی نظیر اینکه چرا کودکان رفتار حرکتی خاص را به اجرا میگذارند، پاسخ دهد.
چه موقع و چگونه این رفتارهای حرکتی شروع میشود؟
آیا این رفتارها، رفتارهای یاد گرفته شدهاند یا بهطور طبیعی رشد پیدا کردهاند؟
درک بهتر این سؤالات، دارای کاربردهای اساسی است.
هدف از این فصل بحث درباره مفاهیم کلیدی مرتبط با رشد حرکتی انسان است. به ویژه آن چه که مربوط به دوران کودکی است و بررسی کاربرد این اطلاعات در جمعیت کودکان با و بدون ناتوانی میباشد. با تعریف، رشد حرکتی انسان که «تغییرات در رفتار حرکت انسان در طول عمر، فرآیندهایی که این تغییرات را در بر میگیرد و عوامل مؤثر بر آنها» را بررسی میکند.
(پاینه و ایساکس، 2003) میتوان گفت این یک فرآیندی است که همه ما بهعنوان بخشی از آن به تدریج از زمان تولد تا مرگ به تکامل میرسیم و تغییر کیفی در عملکرد ما که همراه با افزایش سن است نیز رخ میدهد. از آنجا که این روند نامحسوس و به تدریج در حال ظهور است، رشد حرکتی اغلب بدون توجه و بیارزش است.
با این حال، همانطور که در طول این فصل مشاهده خواهید کرد، رشدحرکتی فرآیند حیاتی است که به وسیله تمام جنبههای دیگر رشد جسمی، اجتماعی-عاطفی و ذهنی یا شناختی انسان تحت تأثیر قرار میگیرد. رشد حرکتی فرآیند کامل برای دستیابی به تکامل و رسیدن به تواناییهای بالقوه انسان است.
