از مهم‌ترین جنبه‌های نظریه‌های هربرت رید دربارۀ هنر و ادبیات، تفاوتی است که وی نخستین‌بار در کتاب شکل در شعر نو (۱۹۳۲) بین شکل ارگانیک و انتزاعی قائل شد. خود هربرت رید به دفاع از شکل ارگانیک برخاست زیرا معتقد بود که این شکل برای پاسخ گفتن به نیاز بیان ویژه‌ای پدید می‌آید و از شکل انتزاعی که در هر زمانی وجود دارد و بر مضمون ویژه‌ای منطبق می‌شود، روی گردانید.
