تولید محصولات خام زراعی در ایران باستان همواره از جمله وظایف مهم اجتماعی و مردم بوده است. اهمیت کشاورزی در ایران، بالا رفتن میزان کشت و تاثیر آن در و مردم به گونه ای بود، که ایرانیان همواره مورد ستایش سایر ملت های آن دوره بوده اند. پادشاهان هخامنشی در بهره برداری از منابع طبیعی، آب، خاک، توسعه بازرگانی و کشاورزحیات اقتصادی کشور را تضمین می کرد، دلبستگی فراوان داشته و همواره کشاورزان را مورد توجه قرار می دادند. کوروش بزرگ با تنی چند از دهقانان و روستاییان بر خوان نشسته من گفت: "من همتای شمایم، مازاد و توشه زندگی را از شما وام داریم، پایداری دولت از دست رنج شما است. هم چنین کوروش بزرگ گفته بود که "یک پارسی روزانه آن قدر باید کار کشاورزی کند که عرق، بدنش را مرطوب کند". در دربار ایران دستور داده شده بود که هیچ گونه فرآورده کشاورزی و منسوجات خارجی نباید روی میز پادشاه باشد. به نحوی که مردم ایران به نام میهن دوستی خوراک بیگانه نمی خوردند. ایرانیان باستان عقیده داشتند: "چه بد حال است زمینی که زمان درازی بی بذر و بذرافشانی در انتظار کشاورزی مانده است". ایجاد و توسعه تمدن های بشری و جوامع انسانی بر پایه شناخت، جمع آوری و کاشت بذر استوار بوده و به تدریج انسان کوچ نشین در مکانهایی که امکان اهلی کردن ب ذر و استعداد کشت را داشتند، مستقر شدند. قوم مادها جزء اولین اقوامی بود که گردش برای تهیه خوراک را ترک کرده و در بخش هایی از بین النهرین به کشاورزی پرداختند. بذر به عنوان فن آوری بذر اصلی و اساسی ترین بخش گیاه که در واقع حاصل عمر گیاه می باشد، برای آنان اهمیت زیادی داشت. بذر در بازسازی، حفظ و انتقال مواد ژنتیکی گیاه و هم چنین مکانیزم های پراکنش، تکثیر و بقای گیاه در شرایط بسیار سخت نقش اجتناب ناپذیری دارد. پایه و رکن اصلی تولید محصولات زراعی متکی به بذر بوده به طوری که بیش از ۵۰ درصد انرژی مصرفی، به وسیله بذر غلات به عنوان منبع عمده هیدرات کربن و لگوم ها به عنوان منبع عمده پروتئین گیاهی، نیاز انسان و حیوانات را برطرف می کند. علاوه بر اینها بذرها دارای مصارف متعدد داروئی، صنعتی و تجاری می باشند. پیشرفت و پایداری در کش اداری در کشاورزی با در نظر داشتن محدودیت منابع پیش رو، بستگی به تولید و توزیع بذرهایی با کیفیت بالا دارد ( منعم ویی که از نظر کیفیت به کشاورز اطمینان بدهد. این بذرها را بذرهای میرطاهری، ۱۳۹۴). بذرهایی که از نظر کیفیت به کشاورز اطمیه توحیدلو و همکاران، ۱۳۹۵). این بذر تضمین کیفیت مبتنی بر شناسایی مطمئن می نامند (توحیدلو و همکاران، ۱۳۹۵). این بذر تضمین ک هویت و کیفیت فیزیکی گونه است. از این رو بدون استفاده از بذر خوب، حتی با استفاده حتی با استفاده فراوان از انرژی نیز نمی توان به بیشینه محصول و عملکرد دست یافت. طی سالیان اخیر بذر توان تولید، افزایش بازده و سرعت تولید ژنوتیپ های جدید سازگار با شرایط محیطی نقش به سزایی در کشاورزی بر عهده داشته و سبب افزایش نیاز کشاورزان به مرغوب با گسترش بذر با کیفیت شده است. بنابراین بذر تنها نهاده ای است که بدون صرف هزینه های اضافی می تواند در افزایش عملکرد نقش مهمی داشته باشد. چنان که تعداد و تراکم کم گیاه در واحد سطح می تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود، که یکی از آنها کیفیت نامناسب بذر است. معمولا ارقام پر محصول با ویژگی های بهینه دارای بذرهایی با کیفیت هستند. بذر گیاهان زراعی که معرف پتانسیل ژنتیکی آنها است، تعیین کننده اصلی عملکرد بوده و از این رو بایستی بذر با کیفیتی مناسب در اختیار کشاورزان قرار گیرد. علاوه بر پتانسیل ژنتیکی بذر، عوامل دیگری همچون شرایط محیطی، فصل رشد، تنش آبی، نوسانات دمایی و خسارت ناشی از علف های هرز، آفات و بیماری ها در طی مراحل رسیدگی فیزیولوژیکی بذر بر بنیه و قوه تامیه بذر، استقرار اولیه و رشد مناسب گیاهچه در مزرعه تاثیر دارند.