در کودکی خاطرات خوبی از بازی با پدرم دارم. روی زمین دراز کشیده بود، من و خواهرانم را روی پاهایش بلند میکرد تا هواپیما سواری خیالی بکنیم، ما برای چرخیدن در کف اتاق نشیمن به پشت او می پریدیم. یادم میآید که با مادرم طناب می زدیم و تعداد طناب زنی را می شمردیم. مسابقات طناب کشی، چرخ دستی و مسابقات را در روزهای ورزشی اضافه نمایید و این ها را می توان اولین آشنایی من برای تمرینات با یار تمرینی دانست، بدون اینکه بدانم این فعالیت ها ممکن است فعالیت ورزشی در نظر گرفته شوند. من همچنین در دورهای بزرگ شدم که در آن بازی در بیرون خانه از طلوع خورشید تا غروب خورشید برای بیشتر بچهها عادی بود و پیشنهاد دادن به والدین ما که ممکن است حوصله ی ما سر برود، یک دعوت خودکار برای انجام کاری غیر هیجانانگیز بود، مانند یک کار طاقت فرسا. با درنظر گرفتن این موضوع، فعالیت ورزشی چیزی جدا از کار یا بازی نبود. فعال بودن نحوه زندگی ما است. اشتیاق من به آمادگی جسمانی با افزایش سن بیشتر شد. من و خواهرانم اغلب به هر کاری که یکدیگر انجام میدادیم علاقه داشتیم و این شامل بازی بسکتبال، والیبال و ورزشهای دیگر یا فعالیتهایی مانند خرد کردن چوب یا به چالش کشیدن پسرعموهایمان در مسابقه غلتاندن چوب در کابین بود. من عاشق فعالیت بودم.زمانی که در اوایل دهه بیستم بودم، شوق ایروبیک شروع شد و من با دنیای آمادگی جسمانی گروهی آشنا شدم. تبدیل اشتیاق به حرکت به شغل تصمیمی بود که هرگز از آن پشیمان نبودم. من سینتیک انسانی را مطالعه نمودم، به هر فرصت مرتبط با آمادگی جسمانی «بله» گفتم، تا آنجا که می توانستم فعالیت ورزشی و تجربه کسب نمودم و خوش شانس بودم که در طول زندگی حرفهای ام توسط رهبران با استعداد و ارائه دهنده این صنعت راهنمایی گردیدم. من همچنین عمیقاً به توان فعال ماندن اعتقاد دارم. انتخاب فعالیت ورزشی و تحرک هر روزه بدن، مانند مسواک زدن، یک ضرورت است که فواید مثبت و مادام العمری را به همراه دارد. اما این بدان معنا نیست که باید ترسناک یا آزاردهنده باشد.این باید باعث شود که شما احساس بهتری داشته باشید، تمرین جذاب باشد و ارزش این را داشته باشد که از در بیرون بروید و به جرأت می گویم، سرگرم کننده است. مزایای آن، حتی در روزهای سخت، بسیار بیشتر از چالش های آن است.چه من در حال تدریس یک کلاس ورزشی گروهی، تمرین یا ارائه برنامه درسی مبتنی بر آمادگی جسمانی در سراسر جهان باشم، هدف من همیشه الهام بخشیدن به دیگران از طریق حرکت و تمرین بوده است و انجام این کار به گونه ای که واقعی باشد و در زندگی روزمره کاربرد داشته باشد، خیلی فانتزی یا پیچیده نمی باشد.به قول لئوناردو داوینچی، «سادگی نهایت پیچیدگی است.» آمادگی جسمانی یک سفر مادام العمر است، اما همیشه آسان نیست. گاهی اوقات ما از مسیر خارج می شویم و این اشکالی ندارد.ما فقط باید دوباره بلند شویم و به تلاش ادامه دهیم تا زمانی که چیزی را بیابیم که کار نماید.