کتاب مناظر و مرایا

« پرسپکتیو دارای چنان خصلتی است که قادر است چیزهای تخت را برجسته و چیزهای برجسته را تخت نشان دهد.» «لئوناردو داوینچی» بی تردید یکی از ارزشمندترین نعماتی که خداوند به بشر ارزانی داشته نعمت بینایی است. چرا که بیشتر ادراکات ما از محیط، از طریق بینایی حاصل می شود. بینایی است که محیط را تصویر می کند و ما توسط آن است که حدود فضا را درک می کنیم. گاهی با شنیدن توصیف خوبی از یک فضا یا صحنه هایی همچون غالب توصیفات چارلز دیکنزا در رمان هایش، تجسمی از فضای مذکور در ذهن شنونده ادراک میشود و زمانی نیز فضای ایده آل شما به گونه ای در ذهنتان تصویری روشن می یابد که قادرید آنرا بر پرده کاغذ ترسیم کنید. در مهارتهایی مثل هنر نقاشی، طراحی، معماری و مجسمه سازی این گونه است که مفهوم ذهنی و ایده هنرمند توسط روشی فنی یا شیوهای بصری به تصویر کشیده می شود تا مفهوم مورد نظر هنرمند به دیگران منتقل شود. یکی از روشهای پر کاربرد ترسیم مناظر، علم منظره است. حتما شنیده اید که فلان نقاش منظرهای بسیار زیبا را به تصویر کشیده است. مهم نیست که این منظره از ذهن او تراوش نموده و یا برداشتی از طبیعت موجود بوده است در هر صورت واژه منظره بیان کننده چیزی است که به نظر به دیده می آید و تصویری از یک مفهوم یا منظری از طبیعت را مجسم می کند. بلی علم و مهارت مناظر شما را قادر به ترسیم و نمایش طبیعت، مفاهیم ذهنی و یا شكل اشياء می سازد. این شیوه را به زبان لاتین «پرسپکتیو» گویند که ترجمه فارسی آن چشم انداز است. معماران و صحنه پردازان بیش از دیگران به این علم نیازمندند بی مناسبت نیست مختصری از زمینه تاریخی این علم مطرح شود.