امروزه علم سنجي زمينة تازه اي را در تحقيقات ارائه نموده است، در اين علم از روش هاي آماري و
اندازه گيري براي تعيين معيارهاي رشد و توسعة علوم و سطوح گسترش آنان، و تأثير و تأثر آن در جوامع
مختلف بشري، استفاده مي شود.اين علم در روسية شوروي پديد آمد و در كشورهاي اروپاي شرقي بويژه
مجارستان توسعه يافت. از اين روش براي اندازه گيري كمي علوم در سطوح ملي و بين المللي مؤسسات دولتي
و خصوصي استفاده مي شود. كتابسنجي يكي از شيوه هاي مهم علم سنجي است و مطالعه استنادي يا تحليل
استنادي يكي ازمتداولترين فنون كتابسنجي است كه درآن قواعد حاكم بررابطه ميان متن و سند، جستجو و
مطالعه مي شود. انسان براي اعتبار بخشيدن به كار خود، استناد مي كند. مسير اكتشاف و تفكرات علمي به
وسيلة استنادها مشخص مي شود كه همانا ميزان مراجعه به منابع قبلي هستند و شبيه به ردپاهاي ثابتي
مي باشند. در اين مقاله به بررسي مفاهيم، تعريف ها و كاركردهاي تحليل استنادي از ديدگاه دانشمندان و
صاحبنظران رشته پرداخته شده و ارتباط هر يك از جنبه ها با يكديگر بيان مي شود.