گشتالت رویکردی سیستمی و کلنگر است. جمله معروف گشتالت که کل بزرگتر از مجموع اجزای آن است به یکپارچگی همه انسانها با یکدیگر و نیز یکپارچگی آنها با کل جهان و هر چه در آن است، اشاره دارد. این رویکرد عمیقاً به جمله معروف ادوارد نورتون لورنز که "پروانهای در تبت بال میزند، ترنادویی در تگزاس برپا میشود"، باور دارد.
تأثیرپذیری گشتالت از آئینهای معنوی و فلسفه شرق ازجمله ذن بودایی و تائو و همچنین دستی بر آتش هنر داشتن بنیانگذاران گشتالتدرمانی- فریتز پرلز که دلبسته تئاتر بود و لورا پرلز که پیش از روی آوردن به روانشناسی، به موسیقی و نویسندگی میپرداخت و نیز پاول گودمن که هنر را پادزهری برای آفتهای اجتماعی میپنداشت - جذابیت گشتالتدرمانی و کار با آن را دوچندان میکند.
یاری مراجع برای زیستن در اینجا و اکنون و توجه آگاهی نسبت به لحظه حال از ویژگیهای بارز گشتالتدرمانی است و این به معنای انکار گذشته یا نادیده انگاشتن آینده نیست. دِیو مَن، هنرمندانه این رویکرد را در 100 نکته کوتاه، جذاب و خواندنی خلاصه کرده است که مطالعه آن نه تنها برای دانشجویان وکارورزان رواندرمانی و درمانگران تازهکار، بلکه برای درمانگران و مشاوران حرفهایِ علاقهمند به فراگیری بیشتر درباره گشتالتدرمانی میتواند ثمربخش باشد. همچنین مطالعه این کتاب میتواند مورد اقبال مراجعانی قرار بگیرد که میخواهند با گامهایی آگاهانهتر سفرِ درمانی خود را طی کنند.
