امروزه تمامی نظریه پردازان سازمانی اذعان دارند که جهت حضور مستمر و پایدار در عرصه رقابت جهانی، سازمان ها باید حول محور علم و دانش فعالیت نمایند. انفجار دانش و رشد روزافزون فناوری اطلاعات، افزایش قابلیت ها و توان مهارتهای کاری از تمرین بهره گیری خردمندانه از فناوری اطلاعات در آینده عاملی حیاتی برای شرکتها و صنایع بشمار خواهد آمد. اینک، دانش، مهمترین پدیده ای است که یک شرکت میتواند کسب کند و آن را گسترش دهد. .. در اندیشه گرائت (۱۹۹۹) جایگاه دانش در سازمان را به شرح زیر خلاصه کرد:
سازمانها دانش را برای تولید کالا و خدمات به کار می گیرند دانش مهم ترین منبع راهبردی سازمان تلقی می شود در دانش توسط افراد تولید شده و صرفا نزد آنها وجود دارد . ...
مدیریت دانش، بیش از آنکه نوعی تفکر درباره چگونگی اداره یک سازمان باشد، نوعی دارایی راهبردی برای افراد و سازمانهاست. با اطمینان می توان گفت که پایه و اساس مدیریت دانش در یک دوره کوتاه مدت، به بهره برداری بهینه از اطلاعات قابل دسترسی و منابع موجود منجر خواهد شد