این اثر، کند و کاوی است در پاره ای از اسناد معنویت، اندیشه، ذوق ورزی، خیال انگیزی و هنر ادبی ایرانیان با رویکرد مطالعات انتقادی در حوزه نمادپردازی از یک سو و عرصه مباحث میان فرهنگی از سوی دیگر. این کتاب بر آن است تا نشان دهد وسعت نظر و طبع حق گرا، ظرفیت گسترده و توان استوار ذهن ایرانی در فراز و فرود تاریخ بشر قدرتی شگرف در هضم و حل پاره های فرهنگی اقوام و تمدن های مختلف ازخود بروز داده و اجزای آنها را همخوان و متناسب ساخته است. نمونه اعلای این همسازی و سازگاری عناصر چند فرهنگی در آثار سهروردی و فردوسی باز تابیده است و این همخوانی و سازگاری در آثار دیگر بزرگان ادب فارسی و فرهنگ ایرانی گرچه ظاهراً به میزان آثار یاد شده بارز و ملموس نیست، در بطن و لایه های پنهان پر محتوای آنها یافتنی خواهد بود.
سخن اصلی این پژوهش آن است که کشف مدلول این تحلیل ها و رمز و رازها، مستلزم به کارگیری قواعد دانش نمادشناسی و آشنایی با اصول نقد هرمنوتیک است تا راه صواب طی گردد؛ زیرا عمده متن های گران سنگ ادبیات فارسی مفاهیم چند فرهنگی را عرضه می کند و جز از گذرگاه تأویل نمی توان به ساحت مدلول های آنها نزدیک شد. به زعم نگارنده جامع ترین شیوه پژوهش در این متن ها، پرداختن به مسأله از دیدگاه نمادپردازی بوده است، لذا عنوان کتاب از دل چنین الزاماتی برآمده است.
-230x250.jpg "کتاب مبانی منطق و روش شناسی")
