مشاهده و درک این امر که پیری یکی از «سنین زندگی» است، برای یک جامعه شناس کافی نیست، او باید ساختمان اجتماعی پیری را تحلیل کند. بنابراین ناچار است ظهور دوران بازنشستگی را در جریان نهادینه شدن مسیر زندگی مدنظر قرار دهد که این نهادینه شدن خود یکی از خصلت های عصر مدرن است : (1) جامعه شناس باید ببینید دسته بندی های جدیدی همچون «سن سوم»، «سالمندان وابسته » و یا «سنيور» چگونه ابداع شده است (2) او باید ببیند جامعه چه تصاویری از دوران پیری در ذهن دارد و(3) این تصاویر دستخوش چه تحولاتی شده است(4) و درنهایت ببینید که رابطه ی بین نسل ها چگونه شکل می گیرد.
