از دوران باستان از داورهاي مختلف براي بهبود عملکرد ورزشي استفاده مي شده است. هرچند اين موضوع اتفاق تازهاي نمي باشد اما رويداد هاي و خطرات بوجود آمده آن را به يک معضل انساني و تهديدگر سلامتي تبديل کرده است. از سوي ديگر پژوهش هاي علمي حال حاضر در خصوص نحوه عملکرد داورها ( داروها به عنوان دوپينگ) در ورزش نشان دادهاند که برخي از داروهاي بهبود دهنده عملکرد ورزشي باعث مرگ ورزشکار شده و يا آسيب هاي غير قابل برگشتي را سبب شده اند. با اين وجود، پيشرفت دارويي در ورزش هم چنان ادامه دارد و راه هاي مهار و کنترل آنها هم پيچيده و بغرنج تر شده است. اين معضل، گسترش افسار گسيخته اي خواهد داشت موقعي که پاي مربيان و ورزشکاران متقلب به عرصه ورزش باز شود.
در اين ميان گاهي سياسيون و دولت مردان يا دست اندرکاران ورزش کشورها نيز به اين تهديدگرهاي تندرستي و مغاير با عدالت رقابت هاي سالم به شکل مافيايي ياري و پشتيباني کرده اند. چنان که مي توان به حمايت پنهان و مخفوف آلمان شرقي و روسيه در دنياي معاصر در رقابتهاي المپيک اشاره نمود. خوشبختانه براي کنترل اين حرکت بيمار و سرطاني، که با ماهيت رقابت سالم ورزشي منافات دارد سازمان ها (مانند آژانس جهاني ضد دوپينگ) و مراکز کنترل دارويي و مبارزه با دوپنيگ بوجود آمده اند که از رشد علمي و تحقيقاتي بسيار بارزي برخوردار هستند. روش هاي مدرن تحليل زيستي و تشخيصي داروهاي ارتقاءدهنده ورزش، اعتبار و اعتماد قابل ملاحظه اي را براي نظارت به وجود آورده اند. اما اين راه بي پاياني است که تابع شرايط زماني و مکاني و پيشرفت هاي نوين در اين عرصه مي باشد.