با نزدیک شدن به 90 سالگی و مواجه شدن با رنج فراموشی، اروین یالوم مجبور شد جلساتش با بیماران را به طور متفاوت و گسترده‌ای مورد بازبینی قرار دهد. او به جای آن‌که تسلیم زوال ذهن شود و عقب‌نشینی کند، تصمیم گرفت تا راه و رسم حرفه‌ای خود را دگرگون کند. یالوم بر آنچه که ممکن است در یک جلسة یک ساعته و به یک‌باره بین بیمار و درمانگر حاصل شود، تمرکز کرد. او در کتاب ساعت حضور دل، به روایت برخی از همین جلسات مشاوره می‌پردازد، جلساتی که در آن شاهد براگیختگی‌های شدید و داستان‌های خاصی از زندگی افراد هستیم؛ جلساتی که با اینکه طول مدت آن یک ساعت بیشتر نبود، از دگرگون‌کنندگی قابل توجهی در زندگی مراجع برخوردار بود. و همچنین به روایت تغییراتی می‌پردازد که در حافظه و احساس خود او ایجاد شده و اثراتی که در پی آن بر زندگی شخصی و روند حرفه‌ای خودش گذاشته است. این داستان‌ها نشان می‌دهند که چگونه تمایل درمانگر به پذیرا بودن و خود-آشکارسازی به بیماران کمک می‌کند تا خودشان را در اتاق یا جلسة درمان رها کنند؛ و چگونه همین امر منجر به شکل‌گیری رابطة درمانی عمیق‌تری می‌شود.
زندگی ارزشمند است و زمان حضور و همراهی ما با هم‌دیگر کوتاه. او کتاب ساعت حضور دل را با همکاری پسرش نوشته شده است و سعی دارد به ما نشان دهد که چگونه در لحظة اینجا و اکنون بهتر ارتباط برقرار کنیم، با صداقت و هم‌رازی، و حتی پذیرش امکان آسیب‌پذیری بیشتر برای درمانگر.
-برای-شرم-230x250.jpg "کتاب کتاب کار مهارت های رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) برای شرم")
-230x250.jpg "کتاب خودکشی")