. این کتاب با رویکردی میانرشتهای به بررسی مفهوم ناحیه نوآوری شهری به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در توسعه شهری مبتنی بر دانش و فناوری میپردازد و برای دانشجویان، پژوهشگران، مدیران شهری و سیاستگذاران منبعی ارزشمند محسوب میشود.
از مباحث کلیدی کتاب میتوان به تعریف و تکامل مفهوم ناحیه نوآوری شهری، بررسی الگوهای بینالمللی موفق از جمله منطقه ۲۲@ بارسلون، کندال اسکوئر بوستون و تورنتو واترفرانت، تحلیل نقش دانشگاهها، مراکز تحقیقاتی، استارتاپها، صنایع و نهادهای عمومی در شکلگیری نواحی نوآوری، بررسی عوامل کالبدی، نهادی و مالی مؤثر بر موفقیت این نواحی، ارائه چارچوبهای سیاستگذاری و برنامهریزی برای ایجاد نواحی نوآوری در شهرهای ایران، و بررسی چالشها و فرصتهای پیادهسازی این مفهوم در زمینه شهری ایران اشاره کرد. این کتاب با ارائه مطالعات موردی و رهنمودهای عملی، به ارتقای دانش و توانمندی در زمینه توسعه شهری دانشبنیان کمک میکندم
ناحیۀ نوآوری، ماحصل یک قرن تجربۀ بشری است؛ به دیگر سخن، این مقوله، یک اختراع قرن بیستمی نیست و در گذشته ای تاریک ریشه دارد. سِیر شکل گیری ناحیۀ نوآوری، برگرفته از منطقه های صنعتی (نسل قدیم) قرن نوزدهم است که همراه تصویری با دود بسیار غلیظ و رنگ خاکستری آسمان در اذهان تداعی می شود. منطقه های یادشده در گذر زمان و به دنبال تغییر ماهیت فعالیت در ابتدای قرن بیستم، جای خود را به پارک های علمی و فناوری (نسل میانی) دادند. به طور کلی، ناحیۀ نوآوری شهری چه در زمان های نامبارک رکود اقتصادی و بحران های مالی، و چه در دوره های شکوفایی اقتصاد یک شهر و کشور که فعالیت های مالی در آنجا به آسانی توفیق می یابد، اهمیت بسیار دارد. این اثر علاوه بر داشتن یک راهنمای رویه ای برای طراحی و کاربست ناحیۀ نوآوری شهری در سطوح مختلف سیاستگذاری، ازجهت آشکارکردن مدارهای پنهان در فرایند شکل گیری یک ناحیۀ نوآوری اهمیت و کاربرد دارد.