کتاب رومن به روایت پولانسکی

«رومن به روایت پولانسکی» زندگی‌نامۀ خودنوشت رومن پولانسکی است. زندگی این فیلمساز مطرح بین‌المللی به اندازۀ فیلم‌هایش، پر سرو صدا و جنجالی است، بنابراین زندگی او و حواشی آن همانند فیلم‌هایش برای مخاطب جذاب است. از قتل شارون تیت همسرش به دست چارلز مانسون تا اتهام تجاوز و محکومیتش و فرار از آمریکا، می‌تواند، قصۀ یک فیلم پرکشش و پر حادثه باشد.
پولانسکی با صداقتی مثال‌زدنی از زندگیش می‌گوید. انگار روایت او از زندگیش و فراز و فرود آن راهی‌ست برای این‌که به مخاطبانش نشان دهد، او را با توجه به پیش‌زمینه زندگی و سختی‌هایی که کشیده قضاوت کنند، نه آن‌چه در رسانه‌ها آمده است.
روایت کودکی بی‌سواد که در سطل‌های زباله به دنبال غذا می‌گردد، بخشی از روزهای کودکی پولانسکی است. کتاب از نخستین خاطرات او شروع می‌شود و با جزییات مسیری را روایت می‌کند که به فیلمسازی و ساخت آثار ماندگاری چون «بچۀ رزماری» و «پیانیست» منتهی می‌شود.
پولانسکی همه‌چیز را می‌گوید تا خودش را همان‌گونه که هست نشان دهد، نه آن‌طور که تماشاگرانش او را از طریق سینما می‌شناسند. او همه‌چیز را همان‌طور که اتفاق افتاده است روایت می‌کند، این تصویری است که پولانسکی دوست دارد از خودش که به نمایش بگذارد. داستان مردی که از همان بدو تولد بد آورده و سختی و رنج کشیده است.
مادر و خواهر رومن را به آشویتس می‌فرستند، مادرش آن‌جا می‌میرد. پدرش را به اردوگاه مرگ می‌فرستند و روزهای آوارگی و بی‌کسی او آغاز می‌شود. نکتۀ حیرت‌انگیز در مورد پولانسکی این است که او در تمام روزهای سخت و سیاه زندگیش به دنبال راهی برای خوش‌گذرانی بوده و معمولا این راه را پیدا می‌کرده است. خیابان‌گردی و یتیمی او را از قید و بند زندگی خانوادگی رها کرده و به او آزادی بخشیده بود. از این رو، تاب و تحمل مدرسه را نداشت و از مدرسه اخراجش کردند. بعد از جنگ وقتی عمویش او را پیدا می‌کند و به خانه‌اش می‌برد، رومن چندان خوشحال نمی‌شود، چرا که گمان می‌کند آزادیش از کف می‌رود.