جودو برای من عشق است و بهترین د فكر تألیف کتابی بودم که در آن به شیوه ای است و بهترین مرحله تبلور و ترقی در زندگی ام را در جودو یافتم. دیر زمانیست که به بدم که در آن به شیوه ای ساده و آسان، مفاهیم پیچیده و در عین حال شیرین جودو را به عزیزانی که در این رشته، گمنام بوده اما زحمات و د. اکنون با یاری خداوند متعال و کمک
کشیده اند کتابی هرچند ناچیز در اختیار علاقه مندان به این هنر به شائبه ای برای گسترش این ورزش بدیع قرار داده ایم.
این کتاب در کنار سایر کتابهایی که در مورد جودو توسط بزرگان این ورزش به رشته تحریر در آمده بسیار اندک و ناچیز است اما باید گفت که در تألیف آن از منابع مهم و معتبری استفاده شده و با صرف وقت فراوانی جهت استفاده مفید از آن تدوین شده است. در این کتاب سعی شده است از توضیحات خسته کننده و دست و پاگیر صرف نظر شود و فقط اطلاعات لازم و به روز در آن درج گردد.
جادو از دو اصطلاح جو به معنی طبیعی و دو به معنی روش و راه و رسم می باشد. برای جودو تعریفهای متفاوتی می توان نوشت که عبارتند از: جودو یک ورزش مفرح، یک هنر، یک سرگرمی، یک فعالیت گروهی، یک برنامه مناسب و تعریفی از دفاع شخصی و یا مبارزه رزمی است. در کل می توان گفت که جودو راه زیستن است.
جودو از سیستم مبارزاتی دوره فئودالی کشور ژاپن به مردمان سرزمین های دیگر نقاط جهان منتقل شده استه
جودو در سال ۱۸۲ میلادی توسط پروفسور جیکارو کانو پدید و بنیان نهاده شده است. این ورزش بديع و زیبا از مشتقات هنرهای قدیمی جوجیتسو نشأت گرفته است. پروفسور كانو با درایت خود و با تلاش و پشتکار فراوان در زمینه مطالعه فرمهای قدیمی از روشهای مبارزات رزمی و انتخاب بهترین و در عین حال مؤثرترین تکنیکها توانست ورزش مدرن و تازه ای به نام جودو به جهانیان معرفی نماید. |
جودو در سال ۱۹۶۴ میلادی توسط جیگارو کانو به بازیهای المپیک راه یافت و امروزه میلیونها انسان به یادگیری این ورزش و هنر می پردازند. این افراد هر کدام به دلایلی به این ورزش روی آورده اند. عده ای برای شرکت در رقابت های مختلف و برخی برای تناسب اندام و افزایش اعتماد به نفس؛ اما در کل بیشتر مردم، جودو را به خاطر مفرح و شاد انگیز بودن آن انتخاب نموده اند
در میان تمام ورزشهای رزمی، تنها جودو دارای مجموعه ای از قوانین منظم و دقیق در مسابقات و مراقبتهای ایمنی می باشد. برای کسانی که می خواهند مهارت های خود را آزمایش کنند، جودو فرصتهایی را برای رقابت در تمام سطوح دارا میباشد و با تقسیم بندی اوزان در بین شرکت کنندگان اعم از زن یا مرد امکان رقابتهای سالم و به یاد ماندنی را به وجود آورده است
جودو بهترین وسیله برای شناخت تمرینات ویژه پرتابی است. بهترین سن برای شروع جودو ۱۶سالگی است. جودو دارای درجات مختلفی می باشد که با رنگ کمربند مشخص می شود. دستیابی به هر کمربند آن مستلزم تمرینات خاص و ویژه ای بوده و بدون کسب مهارت لازم، رفتن از درجه ای به درجه بالاتر امکان پذیر نیسته نیستها
اور کلی می توان جوجیتسو را مادر جودو نامید یا به عبارت کامل تر می توان گفت که جوجیتسو مادر م ورزشهای رزمی است. ورزش های جودو، آیکیدو و کاراته از مشتقات جوجیتسو میباشند که خود نیز درشرق رشد و پرورش یافته و به دیگر نقاط گسترش یافته اند. تفاوت کلی جودو و جوجیتسو قدیم را در یک جمله به طور خلاصه می توان این چنین ذکر کرد: ترفیع یک هنر به اصل یا قاعده کلی باید دانست که جوجیتسو راه دادن نیست بلکه راه دادن یکی از اصول آن است. در جوجیتسو برای کسب پیروزی و غلبه بر حریف که در كل هدف نهایی است با ضربه زدن، خفه کردن، شکستن دست یا پا و یا فشار روی مفاصل و پرتاب کردن راه پیروزی را هموار می کردند ولی در جودو از فنون ضربه و ناکار کردن صرف نظر شده و در کل در جودو اصل راه دادن و یا به اصطلاح نجابت مؤثر است.
قبلا گفتیم و بیان نمودیم که جودو یعنی طبیعی و راهی که طبیعی است. این نیز یکی از اصول مهم جودو است. در جودو همیشه می بایست که حالت طبیعی و آرام و خونسرد داشت و از اتخاذ حالات مصنوعی و کنترل بیش از حد اعضا و اندامها پرهیز نمود. مستحکم کردن و فشار آوردن به اندامها پرهیز نمود. مستحکم کردن و فشار آوردن بر روی عضلات برای حفظ تعادل انسان را خیلی زود خسته و درمانده می سازد، در حالی که با خونسردی و عکس العمل سریع و با صرف کردن انرژی کمتر می توان تعادل خویش را به خوبی حفظ نمود.
کسانی که می خواهند جودو را به صورت اصولی یاد بگیرند باید بدانند که فقط با رعایت اصول یاد شده می توانند در جودو پیشرفت نمایند
-230x250.jpg "کتاب اصول سرپرستی در تربیت بدنی")
