کتاب انجام تمرینات پیلاتس به وسیله توپ بزرگ

[ورزش] پیلاتس در زمینة توانبخشی ریشة عمیقی دارد. پیلاتس در طول جنگ جهانی اول برای کمک به سربازان مصدوم و همچنین در انجمن‏ های رقص آمریکا به‌کار گرفته شد. در مدت کوتاهی و به‌سرعت، نوع نگرش به این ورزش تغییر یافت. پی بردن به تأثیرات پیلاتس در شکل‌دهی بدن همراه با توصیه و تمجید افراد معروف زیادی، سبب شد که این ورزش به‌سرعت و به‌خصوص در باشگاه‏ های ورزشی، جایی برای خود باز کند، به‌طوری‌که امروزه در حال تبدیل شدن به یک برند مهم است.
حرکات پیلاتس مجموعه‏ ای از حرکات سیال و کنترل‌شده همراه با تمرکز بر تعادل، تراز بدنی و استحکام آن است. باید توجه داشت که پیلاتس تنها یک رشته تمرینات ورزشی نیست، بلکه دارای اصولی است که به‌معنای واقعی و در مفهوم کامل آن، نحوة تفکر و احساستان را تغییر خواهد داد.

تاریخچة توپ بزرگ (جیمبال) نیز به کاربرد آن در حوزة توانبخشی بر می‏گردد. در دهة نود میلادی، متخصصان فیزیوتراپ سوئدی از توپ برای تقویت و رشد تعادل کودکان معلول و تداوم بخشیدن به واکنش ‏های آنها استفاده کردند. در دهة هفتاد و هشتاد میلادی، در آمریکا برای درمان مصدومیت‏ های ستون فقرات و سایر موارد ارتوپدی و عصبی از توپ استفاده شد. کلید استفاده از توپ بزرگ، تعادل است. برای قرار گرفتن در حالت تعادل بدنی، عضلات ایجادکننده و کنترل‌کنندة تعادل مرکزی (مرکز تعادل) تحت فشار قرار می‌گیرند و همین عامل سبب افزایش آگاهی به تعادل و حرکت خواهد شد. در سال‏ های اخیر، شیوه‌های خلاقانة ابداعی متخصصان بدنسازی (Fitness) سبب شده که توپ به‌عنوان یک وسیلة تمرینی مؤثر و هدفمند برای خود جایی باز کند.

اصول پیلاتس
پیلاتس دارای هشت اصل اساسی است. برای استفادة کامل از برنامة تمرینات، شناخت صحیح این اصول و در کنار هم قرار دادن آنها ضروری است.

تنفس
در حالت عادی در حین تنفس، شکم در وضعیت معمولی قرار دارد و به سمت داخل و خارج حرکت می‏کند. ورزش پیلاتس، روشی تنفسی به نام جانبی (افقی) به‌کار می‏ گیرد. این نوع تنفس بدون تداخل عضلات شکمی است و با کشیده شدن دنده‏ ها به سمت بیرون و افزایش حجم قفسة سینه به سمت طرفین انجام می ‏گردد. مهارت در این نوع تنفس به حمایت و حفظ عضلات تحتانی پشتی (کمر) و تقویت عضلات شکمی کمک می‏کند.

تمرکز
با تمرکز کامل و صحیح، اهداف حرکتی تقویت شده و از‌این‌رو مؤثرتر می ‏شوند. در صورت تمرکز، شفافیت ذهنی و رسیدن به هدف مشخص ممکن می ‏شود. در عین حال این اصل موجب کاهش استرس می‌شود و به احساس کنترل بیشتر بر بدن کمک می‏کند.

مرکزیابی
زمانی‌که مرکز بدن خود را می‏ یابید، وزن و نیروی بدنتان به‌طور مساوی بر عضلات شکمی و پشتی تقسیم می‌شود و این عضلات یکنواخت کار می‏ کنند؛ این شکل به‌کارگیری عضلات (تقسیم بار مساوی)، کنترل، استحکام و تعادل مرکزی را افزایش می ‏دهد.

کنترل
حرکات پیلاتس آهسته و مداوم‌اند. این ویژگی ضمن حفظ کنترل بر مجموعة حرکات احتمال خطر آسیب‌دیدگی را کاهش می‌دهد و در عین‌حال سبب هماهنگ‌سازی قسمت‏ های مختلف بدن می‌شود.

دقت
در حرکات پیلاتس، صحت و قطعیت وجود دارد. تمرکز بسیار زیاد است و به‌خوبی به هدف توجه می‏ شود که توسعة آگاهی افراد از زمان و مکان را در پی دارد و زمینة حرکت هدفمند و تراز صحیح بدنی را فراهم می‏ کند.

حرکت
حرکات پیلاتس آهسته، کنترل‌شده و ظریف‌اند. حرکت جاری و سیال است؛ به همین علت نبود تشنج و فشار در حرکات ضروری است. انجام دادن این‌گونه حرکات موجب انعطاف و ظرافت بدنی می‏ شود.

تفکیک
زمانی‌که در پیلاتس از تفکیک صحبت می‏ کنیم، در واقع به‌منظور درک قوت و ضعف هر قسمت، تفکیک تمام عضلات مدنظر است که این اصل موجب رشد هماهنگ و متعادل عضلات می‏ شود.

روال (روزمره‌سازی)