دایی من بنژامن مشهورترین اثر تیلیه است؛ رمانی طنزآمیز که حوادثش در کلامسی و در اواخر قرن هجدهم، در آستانه‌ی انقلاب کبیر فرانسه، می‌گذرد. قهرمان رمان، بنژامن راتری، پزشکی بذله‌گو، شراب‌دوست و آزاداندیش است؛ مردی که نه از نجبا حساب می‌برد، نه از روحانیون، نه از قراردادهای خشک اجتماعی. او با زبانی تند، در برابر جهانی می‌ایستد که هنوز اسیر امتیاز و طبقه است. رمان با لحنی شوخ و بی‌پروا، زندگی روزمره‌ی مردمان شهری کوچک، مهمانی‌ها، بدهکاری‌ها، عشق‌ها و جدال‌های طبقاتی را به تصویر می‌کشد. دایی من بنژامن رمانی است درباره‌ی آزادی، لذت زندگی، نافرمانی و شأن انسان معمولی. این کتاب برای خوانندگانی است که از رمان‌های کلاسیک طنز، شخصیت‌های فراموش‌نشدنی و روایت‌هایی لذت می‌برند که خنده را با نقد اجتماعی و روحیه‌ی انقلابی در هم می‌آمیزند. کلود تیلیه نویسنده، روزنامه‌نگار و طنزنویس فرانسوی، در سال ۱۸۰۱ در شهر کوچک کلامسی به دنیا آمد. زندگی او پر از جابه‌جایی، بی‌ثباتی و درگیری بود: ناظم مدرسه شد، به سربازی رفت، معلمی کرد، در انقلاب ۱۸۳۰ شرکت داشت و سرانجام به روزنامه‌نگاری و نویسندگی روی آورد. تیلیه نویسنده‌ای آزادی‌خواه و منتقد نظم طبقاتی زمانه‌ی خود بود؛ نویسنده‌ای که طنز را نه فقط برای خنداندن، بلکه برای حمله به ریاکاری، امتیاز طبقاتی و خودکامگی به کار می‌گرفت. طنز تیلیه به سنت رابله نزدیک است: پرشور، زمینی، سرکش و رها.
