کتاب عکاس: استودیو

عکاسی استودیویی فرایند پیچیده‌ای است که درک نور و قواعد مربوط به فیزیک نور و تسلط بر ابزار عکاسی حداقل‌های مورد نیاز آن است. هرچه شناخت عکاس از ابزار نور و عکاسی بیشتر باشد و هرچه استفاده‌ی او از این ابزارها، به دلیل مهارت او، ناخودآگاهانه‌تر انجام گیرد توانایی و طبیعتا موفقیت بیشتری در رسیدن به نتیجه ی مطلوب خواهد داشت. ناخودآگاهی در حین انجام عکاسی و در عین حال بدون اشکال انجام شدن کار فقط با تکرار و تمرین و درونی کردن قواعد و مهارت‌های عکاسی پدیدار خواهد شد، اما این صرفا به بعد تکنیکی عکاسی استودیویی برمی‌گردد.موفقیت یک عکاس استودیویی، بعد از مهارت در تکنیک، به درک وی از جامعه و محیط، درک او از موضوع عکاسی، و ارتباط این دو مقوله با یکدیگر بسیار وابسته است. ایجاد فضا در یک عکس تبلیغاتی و دلالت‌های ضمنی و غیرصریح، ایجاد فضای شاعرانه در عکاسی پرتره‌ی یک شاعر، ایجاد فضای دراماتیک در یک عکس طبیعت بی جان، و … حاصل درکی عمیق نسبت به مؤلفه‌های شکل‌دهنده‌ی معنا در عکس و آشنایی با نشانه‌های عکس است. مهارت یافتن در این مقوله‌ها‌ در نتیجه‌ی کاوش ذهنی عکاس و دیدن نمونه‌های موفق بسیار در مقوله‌ی عکاسی استودیویی است.عکاسی استودیویی وابسته به اتفاق نیست و حاصل فضایی است که عکاس آن را می‌سازد. با این حال، در مواردی از اتفاق و ناخودآگاهی سود می‌برد.‌ یک عکاس پرتره به عکاسی آنی و بدون اطلاع قبلی از سوژه‌اش، برای رسیدن به عکسی  با حال و هوای طبیعی‌تر و نزدیک‌تر به شخصیت سوژه، نیاز خواهد داشت. برای مثال در عکاسی از اشیای متحرک یا حیوانات که در آن‌ها فرایند حرکت چندان قابل کنترل و شناسایی نیست.عکاسی استودیویی در شرایط غیراستودیویی، یعنی محیط خارجی، امکان ظهور خواهد داشت. منظور از عکاسی استودیویی در محیط خارجی به‌کارگیری ابزار استودیویی و به‌ویژه منابع نور مصنوعی استودیویی در فضای خارجی خواهد بود. در اغلب موارد، در عکاسی مد و معماری و پرتره‌ای که در فضای خارجی انجام می‌گیرد، برای تصحیح شرایط نوری از نورهای استودیویی استفاده می‌شود.