ناباروری، نیاز به استفاده از روش های کمک باروری، تخمک اهدایی، سقط جنین و .... رویدادهایی هستند که پدران و مادران زیادی ممکن است آنها را تجربه کنند. ناباروری تبدیل به داستان غم انگیزی از چندین سال زندگی یک زوج میگردد و نیازمند سازگاری است. ناباروری تجربهای همزمان از بیم و امید است و کسی هم این احساسهای دوگانه را درک نمیکند. علیرغم شیوع 15 تا 20 درصدی ناباروری در حال حاضر در ایران، همچنان ناباروری چه برای مردها و چه برای زنها تابویی بزرگ است. من تصمیم گرفتم کتابی بنویسم برای مادران و پدران منتظری که در این مسیر تنهایند. تولیدمثل که معنایی مانند مانایی، مقابله با اضطراب مرگ، تداوم نسل و ... میدهد، برای همۀ موجودات زنده مهم است. مواجهه با جملهای مثل اینکه «شما هیچ اسپرم زندهای ندارید»، «چارهای نیست باید تخمک اهدایی بگیرید»، «رحم شما توان باروری ندارد و نیاز به رحم جایگزین دارید» و امثال اینها چنان شوک بزرگی برای بیمار است که کنار آمدن با آن به راحتی میسر نیست. کتاب حاضر یک راهنمای خودیاری و خودمراقبتی برای مادران و پدران منتظر است. کتاب مادران منتظر میگوید که ناباروری مسیری سخت و طولانی و ناهموار است ولی شدنی است و با جمع کردن تجربیات مامانهای امروزی که منتظران دیروز بودند کمکی است برای مادران آینده. علاوه بر این برای افرادیکه در این حوزه کار میکنند نیز میتواند راهنمایی مؤثر باشد. این کتاب شامل تجربههای واقعی مادران منتظر است که نویسنده تجارب آنها را با واقعیات علمی کنار هم نهاده است تا خواننده راحتتر با کتاب همراه شود.
