کتاب آموزش خلاقیت تاکتیکی در ورزش تحقیق و تمرین

بنابر باور عمومی، پتانسیل بالایی در لحظات، محصولات و فعالیتهای خلاقانه نهفته است. به رغم وجود تعداد بیشماری از مشکلات بد یا مبهم، بدون یک رویکرد از پیش مشخص شده، آنها میتوانند موتور موفقیت، پیشرفت و بالاترین عملکرد در بسیاری از زمینه ها مانند اقتصاد، علم و ورزش باشند. ایده های خلاقانه می توانند منجر به راهکارهای مناسب شوند. کدام احتمالات که در اقتصاد ژاپن با عنوان تخم مرغهای طلایی از آنها یاد می شود، مورد نیاز بازرگانان، مدیران، رهبران گروههای کاری، عالمان، مربیان، مدیران ورزشی و دیگر مجریان است تا کارمندان، کودکان و بازیگرانشان را تشویق به مهارت برای یافتن راه کارهای اصیل برای یک مشکل سازد؟

کتاب حاضر با استفاده از نمونه ورزشی، رفتار خلاقانه را به عنوان جنبهای جدید از تدریس و پژوهش در آموزش و توسعه خلاقیت یا تفکر واگرا معرفی می نماید. از این رو، هدف کتاب حاضر، تحلیل تفکر واگرا از نقطه نظر روانشناسی شناختی، علوم حرکتی انسان، علوم کامپیوتر و روانشناسی اجتماعی است. تمرکز متن روی تبیین مفصل مشارکت روانشناختی بصری، انگیزه، محیط پیرامون و تخصیص شاخه محور در توسعه عملکردهای تاکتیکی واگرا در ورزش های تیمی و راکتی است؛ اینکه توسعه خلاقیت تاکتیکی چطور می تواند در برنامه های آموزشی نشان داده شود به شرایط اولیه ای که در توسعه خلاقیت در ورزش های تیمی و راکتی حائز اهمیت هستند و اینکه چطور می توان میزان خلاقیت را در ورزش های تیمی و راکتی اندازه گیری کرد.

به صورت کلی و بدون ارائه تعریفی دقیق، فصل اول واژه خلاقیت را از منظر زندگی روزمره، صنعت، سیاست، تجارت و ورزش تبیین کرده و بر اهمیت ایده ها و فرآیندهای تفکر خلاقانه در زندگی ما تاکید می کند. فصل ۲، به توضیح این موضوع اختصاص یافته که چطور روانشناسی و علوم کامپیوتری، تفکر خلاقانه را در دهه های اخیر مفهوم سازی کرده و کدام نظریه های عملی در این راستا ارائه شده اند. علاوه بر این، این فصل مروری می کند بر پیشینه ادبیات اخیر در حوزه کلی آموزش در مدارس و خلاقیت در فصل ۳، خلاقیت در حوزه تربیت بدنی و ورزش های تیمی مورد بحث و بررسی قرار گرفته و اصطلاح خلاقیت تاکتیکی معرفی می شود این فصل همچنین، نشان میدهد که خلاقیت تاکتیکی بایستی در سالهای نخست زندگی پرورش یابد و اینکه اصطلاح خلاقیت، بخشی ورزش های تیمی و راکتی بوده است بنابراین پارادیمی جدید برای تدریس خلاقیت تاکتیکی در ورزش های تیمی و راکتی به نام رویکرد خلاقیت تاکتیکی، در فصل ۴ گمشده از مدل های کنونی آموزش ارائه میشود. در ادامه، رویکرد سیستمی پویا یک رویکرد یادگیری ضمنی، بررسی های انتقال تاکتیکی و اهمیت متغیر بودن که همگی تا اندازه زیادی در رویکرد خلاقیت تاکتیکی سهیم هستند، مورد بحث قرار میگیرد فصل ۵ رویکرد خلاقیت تاکتیکی را به طور کاملتری به عنوان چارچوب نظری برای توسعه خلاقیت تاکتیکی مورد بررسی قرار میدهد. شواهد تجربی ارائه شده، قواعد مربوط به شرایط محیطیو جنبه های روش شناختی واحدهای آموزشی مرتبط را مورد تایید قرار میدهد. ادامه این فصل به توضیح مطالعاتی می پردازد که تلاش کرده اند شواهدی را در خصوص تاثیرات محیطی مستقیم و غیر مستقیم روی توسعه و پیشرفت بازیکنان ورزشهای تیمی و راکتی که توانایی تصمیم گیریهای مناسب اما نامتعارف را در وضعیت های پیچیده در بازی اتخاذ کنند، ارائه دهد (بازی سنجیده). این فصل همچنین گذار بین تئوری و عمل را از طریق توصیف اشکال خاص بازی به منظور آموزش خلاقیت تاکتیکی، تکمیل می کند (بازیهای یک بعدی). علاوه بر این، مطالعات میدانی تجربی به طور خاص ارائه شده اند که نشان میدهند درک بسیاری از موقعیت ها در ورزش های تیمی و راکتی مختلف (فوتبال، هندبال، هاکب، تنیس، تنیس روی میز به طور مثبت روی پرورش تفکرات تاکتیکی مختلف تاثیر می گذارد (تنوع).

علاوه براین فصل ۵ دلیل اینکه سازوکارهای توجهی می توانند احتمالا مسئول پرورش الگوهای رفتاری خلاقانه باشد (برای مرور مراجعه شود به ممرت، ۲۰۰۹) مورد بحث قرار میدهد. این شاخه از پژوهشها، برمبنای اصول زیربنایی، ارتباط بین فرآیندهای توجه بصری و عملکرد شناختی (مانند تاکتیک، خلاقیت را مورد تاکید قرار می دهد. نخست اینکه یافته های تئوری بسیاری در مورد اینکه چرا پارادایم عدم توجه، درکی را در خصوص رفتارهای خلاقانه پیشرو می گذارد، وجود دارد. این شامل شواهد تجربی است که عدم توجه با دیگر اجزای مربوط به توجه، دارای همبستگی نمی باشد. علاوه براین ارتباطات بین عدم توجه، تخصص و عملکردهای متفاوت هم به طور کلی و هم در وضعیتهای متفاوت و خاص بازی و ورزش هویدا می شود.

برمبنای مطالعات فوق آزمایشها روی تصمیم گیری شناختی- تاکتیکی نشان میدهد که تمرکز توجه می تواند تحت تاثیر ساده ترین تغییرات در دستورالعمل، قرار گیرد و اینکه چنین تغییراتی مستقیما کیفیت عملکرد تاکتیکی را تحت تاثیر قرار میدهند (مربیگری هدفمند). این مطالعات تایید می کنند که مشاهدات گزارش شده می توانند در انواع جدیدی از برنامه های آموزشی اعمال شود طوریکه خلاقیت در ورزشهای توپی تیمی بهبود و افزایش یابد. برنامه های آموزشی با دادن دستورالعملهای کمتر به بازیکنان، منجر به پاسخهای تاکتیکی غیر متعارف بیشتری خواهد شد.

در نهایت اینکه، پژوهش حاضر با تاکید بر امکانات و فرصت های موجود برای تربیت بدنی و برای مدنظر قرار دادن تئوری های انگیزه محور در موفقیت عملکردهای ورزشی و خلاقیت تاکتیکی مورد مرور قرار خواهد گرفت (انگیزش هدفمند). علاوه براین نتایج کنونی ارائه شده نشان میدهد که نظریه تمرکز تنظیمی که توسط هیگینز (۱۹۹۷) معرفی شده، توجه متغیر تعدیل شونده با خلاقیت را تحت تاثیر قرار داده و در عین حال خلاقیت تاکتیکی را بهبود میدهد. همچنین، مطالعات دیگر دلالت بر این امر دارد که روش و طول دوره آموزشی (تمرین هدفمند) در دوره جوانی است که خلاقیت بازیکنان لیگ کنونی و تیم ملی را تحت تاثیر قرار داده است.