شب حادثه، کورا زنگ فقط صدای ترمز قطار را به یاد میآورد و آن دو کلمهای را که قاتل پیش از ناپدیدشدن فریاد زد: «خفاشخوار...» از همان لحظه، چیزی درون او بیدار شد، چیزی که سالها در تاریکی خاموش مانده بود. حالا کورا، پاککنندهی صحنههای جرم در جایناتاون، هر روز با مرگ روبهرو میشود؛ اما آنچه او را میترساند، نه خون روی دیوارها، بلکه سایههایی است که فقط خودش میبیند. با نزدیکشدن جشن ارواح گرسنه، نشانهها شدت میگیرند: جای دندانهایی که روی میز ظاهر میشود، صدایی که از پشت آینه نامش را زمزمه میکند، و گذشتهای که مثل هیولایی گرسنه، از اعماق اسطورهها بالا میآید. کورا باید بفهمد «خفاشخوار» یک توهین نژادی بوده یا نام واقعی موجودی که هنوز در این دنیا قدم میزند. و هرچه بیشتر به حقیقت نزدیک میشود، مرز میان روان زخمی او و افسانههای باستانی باریکتر میشود، تا جایی که دیگر نمیداند کدام یک او را شکار خواهد کرد. خفاشخوار و نامهای دیگر کورا زنگ رمانی است که با انتشارش موجی از تحسین جهانی برانگیخت؛ اثری تاریک و نفسگیر از کایلی لی بیکر که بهعنوان نامزد نهایی جایزهی گودریدز در ژانر وحشت نیز انتخاب شد و در میان خوانندگان و منتقدان، بهعنوان یکی از متفاوتترین آثار وحشت سال شناخته شده است.
