کشور ایران از لحاظ آب و هوا، خاک و فناوری، امکانات و استعداد لازم برای کشت و کار و تولید بسیاری از گیاهان زراعی و باغی را داراست. برخی گیاهان مانند گندم، پنبه، سویا، کلزا، چغندرقند، نیشکر، حبوبات و گیاهان علوفه ای با سهمی که در تأمین مواد غذایی اصلی، یعنی کربوهیدرات، روغن، قند و پروتئین دارند، جزو گیاهان راهبردی محسوب می شوند. در این میان گیاهانی هم وجود دارند که اگرچه جزو قوت غالب جامعه به حساب نمی آیند ولی برای تنظیم برنامه های تناوب زراعی و استفاده بهینه از فصول رشد کوتاه در بین دو زراعت اصلی اهمیت اکولوژیک دارند. ذرت شیرین، گیاهی از این نوع است که محصول اقتصادی، یعنی بلال تازه آن تقریبا ۷۰-۸۰ روز پس از کشت می رسد و بقایای سبز مزرعه به عنوان منبع با ارزشی از علوفه برای دام قابل استفاده می باشد. ذرت شیرین، بومی ایران نیست ولی به تازگی مردم در مصرف آن به شکل های مختلف اعم از تازه خوری (آب پز و کبابی) و فراوری شده .(کنسروی و منجمد) ابراز علاقه می کنند.
و افزایش پژوهشهای مرتبط با ذرت شیرین در کشور از یک سو و وجود نداشتن منبع مدونی که به طور جامع به زوایای مختلف زراعت و به نژادی این گیاه ارزشمند پرداخته باشد، نگارندگان را بر آن داشت تا با جمع بندی دانش عمومی موجود در کشور درباره این گیاه، نتایج پژوهش های انجام شده به وسیله مراکز تحقیقاتی و دانشگاههای کشور را با دانش تخصصی موجود در منابع علمی خارجی مقایسه و جمع بندی کنند.
-230x250.jpg "کتاب اطلس آناتومی ساقه گیاهان ایران")
-230x250.jpg "کتاب طرح و تجزیه آزمایش های کشاورزی با sas")
-230x250.jpg "کتاب ریز ازدیادی گیاهان زینتی در شرایط درون شیشه ای")
