روش تدریس عبارت است از مجموعه ای از اصول ، رویه ها با راهبردهایی است که توسط معلمان جهت دست یابی به یادگیری مطلوب در دانش آموزان ،اجرا میشود.(ليو و شی ،۲۰۰۷) برخی از این اصول و رویه ها از طریق ماهیت موضوع تدریس مشخص می شوند و برخی دیگر، از طریق باورهای ما و نظریاتی در مورد اینکه دانش آموزان چگونه یاد می گیرند.
در نیمه اول قرن بیستم، شکل غالب آموزش و پرورش ، بطور کلی آموزش معلم محور و در کنار آن استفاده زیاد ار کتب درسی و تمرین بود. در این دوره تمرکز بیشتر بر تسلط موضوع درسی و تا حدودی بر این بود که این گونه یادگیری در دانش آموزان را چگونه می توان تسهیل کرد. در هر درسی معلمان مایل بودند در ابتدا سخنرانی کرده و درس را توضیح بدهند، سپس برای دانش آموزان مجوعه ای از تکالیف را تعیین می کردند تا انجام دهند. تنها عده معدودی از معلمان، دانش آموزان را به بحث های کلاسی تشویق می کردند ، اما بطور کلی کلاس خوب ، یک کلاس آرام و ساکت بود. معلمان ، تکالیف دانش آموزان بعد از بررسی ، به آنها برگشت می دانند و با توجه به نتایج آنها به دانش آموزان نمره می دادند.
-230x250.jpg "کتاب تست روش ها و فنون تدریس ( پداگوژی عمومی )")
