کتاب طب ورزشی برای امدادگران ورزشی

دهمین نسخه از کتاب طب ورزشی برای امدادگران ورزشی ، با گردآوری دوباره اطلاعات مبتنی بر شواهد، از جدیدترین اطلاعات علمی موجود و دستورالعمل های بررسی شده، بر روی نسخه‫ های قبلی بنا شده است.
یکی از تغییرات اساسی این است که نسخه دهم، اکنون برنامه‫ های درسی امدادگر ورزشی سطح 1 و سطح 2 پزشکی ورزشی استرالیا (SMA) را نیز در بر می‫ گیرد. این امر منجر به ایجاد چندین بخش جدید، از جمله معرفی ماساژ پایه ورزشی و پوشش جامع‫تر موضوعات، از جمله تِیپ ورزشی شده تا منعکس کننده برنامه‫ های درسی درجهت اعتباربخشی امدادگر ورزشی SMA سطح 2 باشد.

تغییر دیگر این است که فصل مربوط به پیشگیری از آسیب‫ های ورزشی بطور اساسی اصلاح شده است تا تمرکز خود را بر مفهوم پیشگیری از آسیب‫ های ورزشی منعکس کند.زیرا مجموعه فرآیندهایی مرتبط با هم هستند که تنها به برنامه‫ های گرم کردن و تجهیزات حفاظتی ، محدود نمی شود و یک سلسله مراتب از شواهد در تعیین آنچه باید در محتوای نسخه دهم گنجانده شده، استفاده شده است. در حد امکان ، اطلاعات مبتنی بر دستورالعمل‌های ارشد یا مشاوره بدنی، مانند دستورالعمل‌های مدیریت بحران شورای احیا استرالیا، یا دستورالعمل‌های گروهی اجماع کارشناسی، مانند بخش اصلاح شده درمورد مدیریت ضربه در ورزش، اضافه شده است. برای مباحثی که دستورالعمل‫های صحیحی وجود نداشته است، متن بر اساس اطلاعات تخصصی از طیف وسیعی از متخصصان پزشکی ورزشی و سایر متخصصان صنعت ورزش که اطلاعاتی درباره جدیدترین رویکردهای مورد استفاده در حوزه پزشکی ورزشی را ارائه کرده اند، و همچنین طرح‫ های آینده که در صورت ارائه در جدیدترین انتشارات علمی مورد بررسی قرار می‌گیرند، لحاظ گردیده است. برای فراهم کردن طیف گسترده ای از موضوعات تحت پوشش در این کتاب، اطلاعات ورودی، از طیف متنوعی از افراد و سازمان‫ ها با تخصص در حوزه ‫های تحت پوشش مورد نیاز است.

پزشکیار ورزشی یا امدادگر ورزشی(AT)، متخصصان بهداشتی ماهری هستند، که مطابق با آموزش،اساسنامه، قوانین و مقررات کشوری، تحت هدایت یا با همکاری پزشک به عنوان بخشی از تیم مراقبت‫ های بهداشتی، خدماتی شامل مراقبت‫ های اولیه، پیشگیری از آسیب و بیماری، ارتقاء سلامتی و آموزش، مراقبت‫ های اضطراری، معاینه و تشخیص بالینی، مداخله درمانی و توانبخشی صدمات و شرایط پزشکی ویژه برای افراد ورزشکار یا دارای فعالیت بدنی را ارایه می‫ دهند. انجمن ملی پزشکیاران ورزشی (NATA) که در سال 1950 تأسیس شده‌است، مشهورترین سازمان در زمینه خدمات و دوره‌های پزشکیاری ورزشی است.

‌قوانین اخلاقی (NATA) ، اصول رفتار اخلاقی را بیان می‫ کند که باید در تمرینات ورزشی صورت گیرد.‌ امدادگران ورزشی گاه با مربیان ورزشی اشتباه گرفته می‫ شوند. تفاوت زیادی در آموزش، مهارت، وظایف شغلی و بیماران یک امدادگر ورزشی و یک مربی ورزشی وجود دارد. برنامه درسی دانشگاهی و آموزش بالینی آموزش ورزشی یک امدادگر ورزشی، از اصول پزشکی پیروی می‫ کند. امدادگران ورزشی باید از یک دوره کارشناسی ارشد معتبر یا برنامه معادل آن، فارغ التحصیل شوند. 70٪ از امدادگران ورزشی در دنیا،دارای مدرک کارشناسی ارشد می‫ باشند.

تاریخچه پزشکی ورزشی در ایران نیز به سال 1328 مربوط می‫ شود که در قالب تأسیس یک فدراسیون زیر نظر کمیته ملی المپیک به‌عنوان مقوله‌ای جدید در جامعه ورزشی ایران معرفی گردید. اما با گذشت زمان و ضرورت اگاهی از اصول و مفاهیم پزشکی ورزشی، موجب شد که از سال 1376 به‌صورت تخصصی‌تر به این رشته پرداخته شد. آنچه در کشور ایران تا حدودی شناخته شده است، فعالیت پزشکیار و امدادگر ورزشی در کنار متخصصین پزشکی ورزشی یا فیزیوتراپیست‌های ورزشی در تیم‌های باشگاهی یا امداد پزشکی در مسابقات است. در این حیطه،پزشکیار ورزشی یا امدادگر ورزشی، به فردی گفته می‌شود که توانایی انجام کمک‫ های اولیه پزشکی و درمانی را به ورزشکاران داشته باشد و بتواند در حضور یا عدم حضور پزشک تیم، به ارائه حداقل‌ خدمات اولیه پزشکی بپردازد.
کتاب طب ورزشی برای امدادگران ورزشی استرالیا، مدت‫ ها است که مرجع برتر در آموزش امدادگران ورزشی در استرالیا بوده است و بطور خاص، برای گنجاندن مهارت‫های اساسی و دانش مورد نیاز فرد در نقش امدادگر ورزشی، بر اساس آخرین تحقیقات پزشکی ورزشی و بهترین روش‌های معاصر تدوین شده است.بنابراین با توجه به تعاریف،حوزه‫ های پزشکی ورزشی و علوم ورزشی و همچنین نیاز جامعه ورزشی ایران از مربیان،ورزشکاران حرفه‌ای گرفته تا دوستداران ورزش و ورزشکاران تفریحی برآن شدیم کتاب طب ورزشی برای امدادگران ورزشی را برای آشنایی بیشتر افراد علاقمند و دست اندرکارن ورزش در ایران،تهیه و ترجمه نموده تا بتوانیم خدمتی به افزایش دانش طب ورزشی در حیطه ورزش، برای جامعه ورزشی داشته باشیم.