کتاب «فراسوی تفسیر: معنای هرمنوتیک برای فلسفه» نوشته جانی واتیمو، فیلسوف برجسته ایتالیایی و استاد دانشگاه تورین، با ترجمه کامیار صفایی توسط نشر شبخیز در ۲۰۶ صفحه و قطع رقعی (شومیز، چاپ اول ۱۴۰۵) منتشر شده است [citation:1][citation:3]. واتیمو در این اثر استدلال میکند که هرمنوتیک با وجود نفوذ گستردهاش در فلسفه معاصر، نظریه اجتماعی، نقد ادبی و زیباییشناسی، به دلیل عمومیت بیش از حد، در خطر تهی شدن از معنا و فروکاسته شدن به نسبیگرایی سطحی قرار گرفته است. او در پاسخ، پیشنهاد «رادیکالسازی» هرمنوتیک را بر اساس آنچه «فراخوان نیهیلیستی» آن مینامد مطرح میکند؛ اصطلاحی برگرفته از جمله نیچه که در دوران مدرن «واقعیتی وجود ندارد، فقط تفسیرها هستند». واتیمو با تکیه بر این ایده، پیوند سنتی هرمنوتیک با اومانیسم متافیزیکی را میشکند، تقابل سنتی علوم طبیعی و انسانی را به چالش میکشد و چشماندازهای تازهای برای اخلاق، هنر و دین میگشاید .