معمولاَ یاد گرفتن یکچرخسواری همواره با زمین خوردنهای ناخواسته بسیاری شروع میشود که ما هم از این قانون مستثنی نبودیم. یکچرخ و راندن آن به خانههای مردم آمده و در اروپا قدمتی 150 ساله دارد و این تاریخ مربوط به آن زمانی میشود که دوچرخه و یکچرخ هم اختراع شدند. زمانی که ما شروع کردیم، یکچرخ راندن چندان رایج نبود. با کلی دردسر و به زحمت میتوانستیم از کارخانهی خاصی با سفارش دادن یکچرخی تهیه کنیم، اما مثل امروزه بهعنوان سرگرمی و ورزش رایج نبود. قانون و کتاب نوشته شدهای برای یکچرخ در دسترس نبود و تنها عدهی معدودی آرتیست حرفهای چگونگی استفاده از یکچرخ را به بقیه نشان میدادند. بنابراین مجبور بودیم خودمان معلم خود شویم و یاد بگیریم. در گروههای کوچک و محدود و به تنهایی کار کردن با این وسایل، با روشهای وقتگیر آزمایش و خطا پیشرفت آرامی داشتیم. امروزه داشتن یکچرخ، آسانی است. مغازهها و فروشگاههای ویژهای درعمده شهرها وجود دارند و مردم میتوانند یکچرخهسواران را در هر گوشهی خیابان ببینند. حتی در شهرهای کوچک هم میتوان نمونهای از این دست را مشاهده کرد. همچنین امکانات و تسهیلاتی برای آموزش و یادگیری زیادی بهوجود آمده است. تحقیق و تلاش ما این است که بتوانیم کمک بیشتری در زمینهی آگاهی دوستداران این رشته و همچنین به حداقل رساندن درصد اشتباهات آنها داشته باشیم. این آموزش و دستورالعملها نه تنها برای تك چرخسواران مفید است، بلکه اصولاَ به همه کسانی که دستی در مهارتهای نمایشی دارند مثل مدرسهی سیرک ما «Zirkusschule windspiel» که در سال 2003 تأسیس شده، کمک کرده و راهبردهای لازم را ارائه میدهد. در میان بچهها و نوجوانان این مدرسه، یکچرخ از محبوبترین و پر طرفدارترین ورزش و سرگرمی است. البته بهطور ویژهای دختران به این رشته علاقه نشان میدهند ولی به این معنی نیست که این رشته مخصوص خانمهاست. یکچرخرانی ترکیبی منحصر بفرد از توانایی و جسارت و تلفیقی بیمثال از فعالیتهای ورزشی وهنری برای هر کسی به شمار میرود.گرچه امروزه یکچرخرانی به صورت یک ورزش معرفی میشود اما هنوز نیاز به دستورالعملها و حتی یک معلم خصوصی برای هر نفر احساس میشود. لذا ضروری است برای آموزش آن یک کتاب راهنما داشته باشیم واین کتاب میتواند از شروع کار به مبتدی کمک کند و همچنین اطلاعاتی سازنده برای یکچرخه سواران با تجربه باشد تا مهارت خود را افزایش دهند.