«آخرین پادشاهی» نخستین رمان از مجموعه‌ی تاریخی داستان‌های ساکسون نوشته‌ی برنارد کورنول است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. داستان در انگلستان قرن نهم و در دوره‌ای می‌گذرد که پادشاهی‌های ساکسون با حملات دانمارکی‌ها و وایکینگ‌ها روبه‌رو هستند. این رمان بر پایه‌ی رویدادها و شخصیت‌های تاریخی نوشته شده، اما شخصیت اصلی آن، اوترد، شخصیتی داستانی است. اوترد، پسر یک خاندان اشرافی در نورثامبریا، در کودکی پس از کشته شدن پدرش به دست دانمارکی‌ها اسیر می‌شود و در خانواده‌ی یکی از جنگجویان دانمارکی رشد می‌کند. او در میان دانمارکی‌ها با فرهنگ، زبان و شیوه‌ی زندگی آنان آشنا می‌شود و در عین حال، ریشه‌ی ساکسون خود را نیز از دست نمی‌دهد. همین دوگانگی بعدها به یکی از مهم‌ترین مسائل زندگی او تبدیل می‌شود: وفاداری او به مردمی که در میانشان بزرگ شده یا سرزمینی که در آن متولد شده است؟ در سوی دیگر داستان، آلفرد، پادشاه وسکس قرار دارد؛ فرمانروایی که در برابر پیشروی دانمارکی‌ها از آخرین پادشاهی مستقل ساکسون دفاع می‌کند. سرنوشت اوترد به آلفرد گره می‌خورد و جنگ میان ساکسون‌ها و دانمارکی‌ها، او را وارد مجموعه‌ای از نبردها، پیمان‌ها و انتخاب‌های دشوار می‌کند. در این میان، اختلاف میان مسیحیت و باورهای بت‌پرستانه‌ی دانمارکی‌ها نیز بخشی از فضای فکری و اجتماعی داستان را شکل می‌دهد. کورنول در «آخرین پادشاهی» تاریخ انگلستان را از زاویه‌ی دید شخصیتی روایت می‌کند که خود میان دو فرهنگ گرفتار است. هویت، وفاداری، قدرت، مذهب و جنگ از موضوعات اصلی رمان‌اند و زندگی اوترد با تحولات سیاسی و نظامی دوران آلفرد درهم می‌آمیزد. این رمان آغاز داستانی طولانی درباره‌ی اوترد و شکل‌گیری انگلستان است؛ داستانی که در جلدهای بعدی نیز ادامه پیدا می‌کند و سرانجام به اتحاد پادشاهی‌های انگلستان می‌رسد.
