کتاب درک و درمان رفتار آسیب رسان به خود در اوتیسم

اوتیسم طیف گسترده‌ای را نشان می‌دهد، افرادی که تحت تأثیر قرار می‌گیرند از نابغه‌های درخشان ریاضی گرفته تا افرادی با مشکلات بسیار شدیدتر را شامل می‌شود. کتاب‌های متعددی برای افرادی در سطح بالای طیف در دسترس است، اما کمبود مواد برای افرادی که چالش‌های بزرگ ‌تری دارند، کمبود مواد وجود دارد. درک و درمان رفتار آسیب رسان به خود در اوتیسم یکی از جدی ‌ترین مشکلات برای برخی در طیف اوتیسم است.

اولین گام در توقف رفتار آسیب رسان به خود این است که هر گونه مشکل پزشکی دردناک پنهانی را که یک فرد غیرکلامی قادر به گفتن آن به شما نیست، رد کنید. بسیاری از والدین به من گفته ‌اند که رفلاکس اسید (سوزش سر دل) یکی از شایع ‌ترین مشکلات پزشکی است که با فروپاشی، پرخاشگری، یا ضربه زدن فرزندشان مرتبط است. وقتی درد از بین رفت، رفتار بهبود می یابد. سایر شرایط دردناک ممکن است گوش درد، دندان درد، یبوست، عفونت قارچی یا عفونت دستگاه ادراری باشد. این کتاب دارای فصول زیادی در مورد مشکلات پزشکی مرتبط با رفتار چالش برانگیز است.

بسیاری از افراد در طیف حساسیت بیش از حد حسی دارند. صداهای بلند یا نورهای روشن ممکن است باعث درد شوند. وقتی بچه بودم، زنگ مدرسه مثل مته دندانپزشکی بود که به عصب می خورد. رفتار آسیب ‌رسان به خود ممکن است در مکان‌های شلوغ و پر سر و صدا بیشتر رخ دهد. در کتاب‌های خودم، «تفکر در تصاویر» و «مغز اوتیستیک»، گزارش ‌هایی از مشکلات حسی بیش از حد از بسیاری از افراد در این طیف قرار داده ‌ام. بهترین بینش‌ها را می ‌توان از افرادی به ‌دست آورد که می ‌توانند به شما بگویند چگونه محرک‌ های حسی را تجربه می‌کنند که باعث درد می ‌شوند.

دو فصل عالی در مورد پشتیبانی رفتار مثبت و ارتباطات کاربردی وجود دارد. این دو فصل اطلاعات عملی زیادی در مورد نحوه استفاده از روش های رفتار مثبت برای متوقف کردن رفتارهای آسیب رسان به خود ارائه می دهد. ناامیدی از عدم توانایی در برقراری ارتباط باعث شد در دوران کودکی من عصبانیت های زیادی داشته باشم. من تا چهار سالگی شروع به صحبت نکردم و می توانم به یاد بیاورم از اینکه نمی توانستم به مردم آنچه را که نیاز داشتم بگویم، چقدر ناامید می شدم.

در برخی موارد، دارو برای کمک به توقف رفتار آسیب رسان به خود مورد نیاز است. در مورد خودم، دوز کم داروهای ضد افسردگی تا حد زیادی اضطراب و حملات پانیک را کاهش داد. استفاده دقیق و محافظه کارانه از دارو همراه با مداخله رفتاری مثبت گاهی اوقات می تواند معجزه کند. ترکیب این دو مداخله ممکن است بهتر از هر یک از آنها به تنهایی کار کند. مداخله سوم ممکن است این باشد که به افراد اجازه دهیم هدفون های حذف کننده صدا را در مکان های پر سر و صدا بپوشند، اما اگر از هدفون استفاده می شود، برای جلوگیری از حساس شدن گوش ها به صدا باید نیمی از هر روز آن را خاموش کنند.

ترکیبی از برنامه های پزشکی، رژیم غذایی، حسی و رفتاری بهترین نتیجه را دارد. وابستگی به یک مداخله یک اشتباه بزرگ است. استفاده تک ‌نگر از یک روش می ‌تواند به دردسر بزرگی منجر شود. هنگامی که دارو به تنهایی استفاده می شود، ممکن است فرد به زامبی تبدیل شود که آنقدر آرام بخش است که همیشه می خوابد. هنگامی که هرگز از دارو استفاده نمی شود، خطر توسل به تنبیه های ظالمانه وجود دارد. هرگز نباید از درمان‌های شدید تنفر آمیز مانند شوک الکتریکی استفاده کرد، زیرا آنها شکنجه هستند.

این کتاب رویکردهای پزشکی، زیست پزشکی و رفتاری را با هم ترکیب می کند. خواندن این کتاب برای والدین، معلمان، درمانگران و پزشکانی که با افرادی که رفتار خودآزاری دارند کار می کنند ضروری است.